با سلام خدمت همه دوستان عزیز
همه اونایی که تو این مدت با نظرات و پیشنهاداتشون من رو یاری کردند، چند روزی نیستم گفتم حالا که نیستم و نمیرسم وبلاگ رو به روز کنم یه دل نوشته ای گزاشته باشم با چندتا درخواست.

چند روزی دارم با رفقا میرم اردوی جهادی (البته تف تو ریا)، بعد از یه اعتکاف خوب و دلچسب و حدود بیست روز مهمان امام خوبی ها علی ابن موسی الرضا (ع) بودن اونم توی ماه ضیافت الهی این اردوی جهادی هم یه توفیق دیگه ای شد تا شاید تابستون امسال هم بشه یکی از تابستونای پر خیر و برکت و البته ماندگار زندگی من تابستونی که حتما در آینده من تاثیر گزاره تابستونی که توش خیلی چیزا یاد گرفتم و امیدوارم تو طول زندگی هم ازشون استفاده کنم.
ما که داریم میریم اما شما به وبلاگ ناقابل ما سر بزنید و نقد بفرمائید بی پرده هم نقد کنید هرجا مشکلی میبینید بگید هرجا نقطه قوتی (اگر وجود داره) بگید که خیلی کمک میکنه به کیفیت کارا و حداقال به من، که ببینم چی از دید مخاطب جذابه چی نیست و ...

*مورد بعدی اینه که اگر ایده جالبی برای طراحی دارید اون رو تو قسمت نظرات (خصوصی) بزارید اگر قابلیت اجرا داشت باشه مطمئن باشید طراحی میشه و  با نام خودتون توی خروجی وبلاگ قرار میگیره.

*این عکسی هم که گزاشتم این پائین عکس خودمه خیلی ها تو قسمت نظرات و یاهو مسنجر گفتن که آ سید عکست رو بزار ما رخ زیبات رو ببینیم ما هم که صاف و ساده مثل کف دست پاک، میگفتیم که نه آقا ریا مشیه ، ما برای خود سازی آمده ایم و نه خودکامگی و ....از این حرفهای روشنفکرانه بالاخره بعد از کلی کلنجار رفتن با خودم تصمیم گرفتم توی این پست یه عکس از خودم بزارم البته از سفر که برگشتم به احتمال زیاد عکس رو برمیدارم پس هرکی میخواد رخ زیبای ما رو ببینه یا علی از دست نده

حرف آخر هم همین باشه که                      باید از خدا «پروا» کرد تا «پر» وا کرد.