<<جهت دیدن عکس در سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید>>

به هر طرف که بنگری علم های برافراشته شد و پارچه های مشکی و پاتوق های عزاداری خبر از رسیدن محرم می دهند. خبر از حزن و اندوه محرم می دهند، محرم که  می شود  انگار شهر و مردمانش عوض می شوند. اصلا این خاصیت محرم است، متحول کردن جز خواص عاشوراست.
یکی از بزرگترین جفاهایی که ما داریم به امام حسین(ع) در مرحله اول و به خودمان در مرحله دوم روا میداریم محدود کردن واقعه عاشورا به دهه اول محرم یا نهایتا دو ماه محرم و صفر است، اگر «کل یوم عاشورا و کل عرض کرببلا» را با قلبمان باور داشته باشیم خواهیم فهمید که واقعا هر روز ما عاشوراست و هر مکان که باشیم کرببلا. آنگاه است که راحت تر خواهیم پذیرفت که نبرد حق و باطلی که حادثه عاشورای سال 61 و حتی قبل تر از آن را رقم زد تا به امروز هم ادامه دارد و تا پایان دنیا نیز ادامه خواهد داشت و به تعبیر زیبای محتشم:
زآن تشنگان هنوز بعیّوق مى رسد           فریاد العطش ز بیابان كربلا
در شب عاشورا امام حسین(ع) بیعتش را از یارانش بر می دارد و  به آنها می گوید که فردا تمام کسانی که با من بمانند شهید خواهند شد پس اگر قصد رفتن دارید از سیاهی شب استفاده کنید و بروید و دور شوید که صدای «هل من ناصر...» من را نشنوید، که اگر بشنوید و به یاری من نشتابید اهل دوزخ خواهید بود  و زیان کار.
خوب میدانیم که حسین ابن علی(ع) بیشتر از آنکه تشنه آب باشد تشنه لبیک بود، اگر هر روز عاشورا باشد و هر مکان کرببلا که هست، و اگر نبرد حقیقی روز عاشورا همچنان ادامه داشته باشد که دارد، پس هر لحظه صدای هل من ناصر امامان به گوش میرسد و آنان که این صدا را نشنوند ویا بدتر از آن بشنوند و لبیک نگویند بی شک زیان کارند. خوش به حال کسانی که به کربلای زمانشان می رسند قبل از اینکه سر امامشان به نیزه رود.

درد دل: عاشورا هر روز در کربلای دلمان اتفاق مـی افتد
مراقب باشیم که حسین (ع) دلمان به دست
یزید نفس سرش به نیزه نشـود.



برچسب ها :
سری به نیزه بلند است ,  ashora , 

موضوع :
مذهبی ,